ساکت

تا باریدن آغاز کند

خیره به آسمان نگاه او

همچون دریا 

قنوتی ابدی 

                  نشسته ام تا بارشی باشد 

                                           بر خاک

                                            بر من 

تا من از اعماق 

از انتهای یکی شدن پیامی نو باشم

بار دیگر تولدی نو آغاز می کند

و شاید قطره اشکی  از سویدای جانم

از تاریک ترین حفره های جانم جاری

امروز آسمان و زمین  شاهد من

امروز شاید  تو برایم دعایی بخوانی  ،

امروز  قلبت با دریایی از پاکی و نجابت

آلودگی هایم را خواهد شست

امروز نگاهم می لغزد ،می پاید

قلم آن کس را که می نگارد

امروز نیستم و هر چه هست ،

                  آبی لطف اوست

-